Categorie archief: Activiteiten

IMG_0958

22e Dag – St. George – Hoover Dam, Las Vegas

Na een laatste nachtje in St. George nu dan eindelijk door naar ‘Las Vegas’!

Vlak bij  ‘Las Vegas’ ligt één van ’s wereld grootste dammen,  de ‘Hoover Dam’. Om de reis efficiënt te houden zijn we daar eerst maar langs gegaan. Er gaaf om die grote betonkolos in het echt te zien. Rik en ik zijn voor de volle tour gegaan en mochten de tunnels in die door de dam lopen. De art-deco 1930 stijl van alle lampen, vloeren en deuren was heel apart, maar wel erg mooi.

In het ‘Visitors Center’ was een mooie expositie over de interne werking van de dam. Ongelooflijk dat ze dat 80 jaar geleden al zo ver waren. En dat zonder computers!

Na het bezoek aan de dam door naar de ‘City of Sin’ ofwel de stad waar alles kan, Las Vegas! De eerste nacht bleven we in het ‘Hardrock Hotel’. Je voelt je meteen een rockster als je daar binnen stapt. Snel de koffers dumpen en opfrissen om wat te eten en daarna ‘the Strip’ op te gaan. Vlak naast het hotel zat een… ja ja.. “duitse” bierstube. Daar moesten we dus wel naar toe om een beetje thuis te proeven. Na schitzel en bier werd het toch wel tijd om Vegas te ontdekken. Dat betekend de strip op.

We hebben ons met een taxi naar het ‘Bellagio’ (je weet wel, één van de casino’s die George Clooney heeft beroofd), laten brengen om net als alle andere 10000000 toeristen de beroemde fontein show te zien. We waren net op tijd om nog wat van de show mee te krijgen.

Daarna de casino’s in natuurlijk. We hebben ons vermaakt met roulette (digitaal dan wel) en fruitautomaten. Gelukkig hadden ze automaten waar je met 1 cent per keer kon gokken. Dat scheelt een hoop! Als je aan het spelen bent komen ze gelukkig wel met genoeg drank langs. Als je het slim speelt, win je in ieder geval iets… een kater.

We hebben een gat in de nacht gespeeld / gedronken. Ikzelf hield het op een gegeven moment voor gezien. Ik trok het niet meer. De jeugd ging nog even verder. Heb Rick niet binnen horen komen moet ik toegeven.

wpid-wp-1412559884993.jpeg

Iowa dag 3, 4 en 5 – Cedar Rapids

Na een 2 uur durend autoritje zijn we aangekomen in Cedar Rapids. De stad waar Annie woont. De stad is ongeveer vergelijkbaar met Enschede. De afgelopen 3 dagen stonden vooral in het teken van het ontmoeten van haar beste vrienden. Dit hebben we uiteraard gecombineerd met een aantal erg leuke dingen :)

De 1e avond hebben we een IJshockey wedstrijd bezocht. Prachtige manier om kennis te maken met de Amerikaanse sportcultuur. De sport zelf is vooral erg snel en hard. De puck vliegt alle kanten op, net zoals de spelers die behoorlijk op elkaar losgaan. Daarnaast is het hele evenement omgeven door advertenties, tv pauzes en ander commercieel gebeuren. Wel erg leuk om eens een keer te zien.

Op zaterdag hebben we de tijd genomen om het nieuw gerenoveerde gedeelte van de stad eens te bekijken. Dit gedeelte is in 2008 vernield na een grote overstroming. Alle gebouwen zijn weer gerenoveerd en worden nu gebruikt voor leuke winkels en restaurants. Het is daarnaast ook onderdeel van de Tsjechische wijk.

In de middag zijn we naar de bioscoop geweest om vervolgens ’s avonds naar de Amana Colonies te gaan waar een Oktoberfest bezig was. De Amana Colonies zijn van oorsprong Duitse dorpen waar nu allerlei Duitse winkels, restaurants en een brouwerij te vinden zijn. Het is wel een beetje te vergelijken met de Zaanse Schans. We hebben hier heerlijk Duits gegeten en gedronken.

Vandaag (Zondag) heb ik vooral erg veel van haar vrienden ontmoet bij haar kerk. Hier hebben we ook geluncht voordat we in de auto stapten voor een 5 uur durende autorit naar Omaha, Nebraska vanwaar ik morgenvroeg om 8:50 weer naar Fresno, Californie zal vliegen.

Ik heb 5 erg leuke dagen gehad met haar en zal haar gigantisch gaan missen de komende tijd. Eind december vlieg ik weer naar Iowa toe om de jaarwisseling daar door te brengen.

wpid-wp-1412559849220.jpeg wpid-wp-1412559855946.jpeg

wpid-wp-1412559884993.jpeg wpid-wp-1412559872768.jpeg wpid-wp-1412559863430.jpeg

Rick-Des Moines 050

Iowa Dag 1 & 2 – Des Moines

Vroeg op de ochtend van 1 oktober ben ik vanaf Las Vegas naar Des Moines, Iowa gevlogen om mijn lieve vriendin op te zoeken.

Voor de mensen die niet weten wat Iowa is:

Iowa is de 29e staat in de VS (Gekocht in 1803 van Frankrijk en in 1846 aan de unie toegevoegd). De hoofdstad is Des Moines, er wonen 3 miljoen mensen en de staat is 3x zo groot als Nederland. Het ligt in het midwesten op ongeveer 5 uur rijden van Chicago.

Laat ik eens beginnen over de verschrikkelijke luchthaven van Las Vegas. Na 2 dagen in Vegas had ik wel genoeg casino’s / gokautomaten gezien en werd het tijd voor wat anders. Op het vliegveld aangekomen kwam ik echter terecht in een krappe ruimte vol met mensen, bankjes en jawel, gokautomaten. Meer dan in menig casino. Na 2 uur wachten, al gek wordende van alle irritante casino geluiden,  vertrok mijn vlucht naar Des Moines gelukkig op tijd.

2.5 uur later arriveerde ik op de luchthaven van Des Moines waar ik uiteraard werd opgewacht door Annie. Haar auto was na die gigantische Chevrolet toch wel even wennen. Na inchecken bij ons slaapadres zijn we naar een winkelcentrum gereden om een paar nieuwe schoenen te zoeken. Mijn huidige paar was compleet verkleurd na een bepaalde hoeveelheid natuurparken. We hebben de dag afgesloten met een heerlijk Vietnamees diner.

De 2e dag hebben we het Iowa State Capitol bezocht. Dit is de zetel van de regering van Iowa. Het is waarschijnlijk het mooiste Capitool in de VS en het bij verre mooiste gebouw in Des Moines. Hier hadden we het geluk dat we een privé rondleiding kregen. We hebben onder andere de 1e en 2e kamer, de bibliotheek en het kantoor van de gouverneur gezien. Prachtig gebouw en zeker de moeite waard mocht je in de buurt zijn.

We hebben de dag afgesloten met een heerlijk BBQ diner.

Morgen rijden we verder naar Cedar Rapids.

Het weer hier is overigens niet om naar huis te schrijven. 13 graden met veel wind en regen.

wpid-img_20141002_161812.jpgwpid-img_20141002_144717.jpgRick-Des Moines 052 Rick-Des Moines 050 Rick-Des Moines 044 Rick-Des Moines 038 Rick-Des Moines 030 Rick-Des Moines 012 Rick-Des Moines 004

IMG_0895

21e Dag – St. George – Zion National Park

Gelukkig is het vannacht droog gebleven en zijn de wegen weer vrij. We kunnen naar Zion!

Zion is door de rivier die er door loopt weer heel anders. Het park moet zich echt schikken aan de rivier. Door het vele water is er heel veel groen. Dat geeft het park weer een totaal ander uiterlijk.

Deze keer zijn we echt goed bezig geweest en hebben we drie verschillende trails gelopen. De ‘Riverside Walk’, waar je een stuk langs de rivier loopt. De ‘Weeping rock’, ofwel huilende rots, een pad dat je leidt naar een rotspartij waar constant water vanaf druppelt alsof hij huilt. Als laatste de ‘Emerald Pools’, Drie poelen die op verschillende hoogte in de berg liggen met een paar kleinere watervallen. Officieel zijn de drie poelen aparte wandelingen, maar ze zijn perfect te combineren.

Prachtig om te zien wat de kracht van al dat water kan doen. Je merkt aan het hele park dat ze hun uiterste best doen om de strijdt te winnen, maar eigenlijk is het een verloren zaak. Het water bepaald, niet andersom.

Wat ook opvalt is al het leven dat het water brengt. Zoals ik al zei is het park heel groen. Op de meest onherbergzame plekken hebben planten zich toch weten te vestigen. Al dat groen brengt weer een rijkdom aan dieren met zich mee. We hebben een redelijk aantal eekhoorns en herten gezien (oké, de herten was vanuit de shuttlebus, maar toch…).

zion_flood

20e Dag – St. George – Zion (of toch niet), Ieder zijn ding

Vandaag is helaas letterlijk in het water gevallen. De hele nacht en dag heeft het geregend. Daardoor viel ons plan om ‘Zion National Park’ door te rijden en te lopen in duigen. De weg door Zion heen was afgesloten vanwege schade aan de weg door ‘Flash Floods’. In korte tijd komt er zo veel water naar beneden dat er veel zand en stenen over de wegen heen spoelt. Dat maakte een abrupt einde aan onze dag terwijl het nog vroeg in de middag was.

We moesten dus maar opzoek naar andere bezigheden. Gelukkig hadden Rik en ik bij de receptie een flyer gevonden van een schietbaan in de buurt. Prijzen vielen ook mee, helemaal goed. Manon en Rick vonden alweer schieten niet zo’n goed plan. Die twee hebben het na de keer in Phoenix wel gezien. Snap ik nou niks van!

Rick ging te voet vanaf het motel de binnenstad verkennen. Gek genoeg kon hij niet eens een biertje scoren. Er is een vreemde wet in Utah die zegt dat drank alleen met eten verkocht mag worden. Dat betekend geen kroegen. Daarnaast is drinken op straat verboden. Ook worden alle drankhandels door de staat gerund en zijn dus behoorlijk streng. Goede tip van onze kant, ga NOOIT in Utah wonen als je graag een drankje drinkt!

Manon hebben we op weg naar de schietbaan gedropt in een winkel centrum. Als ik het goed gehoord heb, heeft ze zich ruim een uur vermaakt in één winkel en niet eens wat gekocht. Ik geloof niet dat ik dat zou kunnen.

Het was dus voor elk wat wils. Leuk om te zien dat het zo kan en dat iedereen zijn eigen ding kan doen.

IMG_0821

19e Dag – Williams – Bryce Canyon

Omdat we de smaak te pakken hadden, op naar de het volgende enorme gat in de grond, Bryce Canyon.

Bryce Canyon is totaal anders. Het gesteente daar is vooral rood en crème kleurig. Ook zijn de bergen hier meer geteisterd door erosie en niet zo zeer door de rivier, waardoor je een landschap krijgt van rode en crèmekleurige heuvels met scherpe rode en crèmekleurige rotsen. Heel apart en heel erg mooi.

Om alles goed te bekijken weer een wandeltocht. Deze keer een stuk minder steil gelukkig. We hebben een stuk van de ‘Fairyland Loop Trail‘ gelopen, naar de ‘Tower Bridge, een bepaalde rots formatie. Daar aangekomen besloot Rick nog even door te gaan en heeft hij nog een stuk van de route gelopen. Wij vonden het wel welletjes en maakte rechtsomkeer.

Na terug komst zijn we in de auto in gestapt om weer een aantal van de ‘View Points’ te bezoeken. Terwijl Rick aan het lopen was, hebben wij er een aantal aangedaan. Na Rick opgepikt te hebben, nog een paar van de interessante punten meegepakt en daarna door naar Kanab, onze volgende rustplaats.

IMG_0717

17e Dag – Sedona – Grand Canyon

Zo, tijd voor natuur. Natuur op grote schaal wel te verstaan. Vandaag naar de ‘Grand Canyon’! Helaas moesten we ons leuke en gezellige motelletje achter laten. Één van de leukste motels tot nu toe vind ik.

Om de vele burgers er weer af te lopen was het tijd voor een beetje actie. We hebben dus een aardig wandeltocht(je) gepland. We hebben (een stukje) van de ‘Bright Angel Trail‘ gewandeld. Erg mooi, maar wel erg steil. Naar beneden lijkt het allemaal nog wel mee te vallen, totdat je weer naar boven moet. Ik en Manon hadden allebei wat moeite. We zijn ook maar tot het eerst huisje / omkeer punt gekomen. Ik vermoed dat de Ri(c)ks dat wel jammer vonden.

Des al niet te min prachtige wandeling. Zo enorm indrukwekkend! Die grote gekleurde rotsen om je heen. Een steil smal paadje voor je. Super leuk om een keer gedaan te hebben. De uitzichten waren echt fantastisch!

IMG_0692

16e Dag – Phoenix – Schieten, Reis naar Sedona

Vandaag was DE dag. Voor ons kerels dan. Hoewel Manon ook mee gedaan heeft, was ze er iets sneller klaar mee.
Ik heb het uiteraard over schieten! Je kan Amerika niet bezocht hebben zonder een wapen in je hand gehad te hebben (vind ik dan).

Voordat we naar de schietbaan reden hebben we eerst nog even een kleine brouwerij bezocht. Deze zat in de pizza tent waar we de dag er voor gegeten hebben. De super enthousiaste uitleg van de eigenaar was erg leuk. Het bier was ook nog eens erg goed te drinken. Weer een Growler (glazen kruik) mee dus!

Voor het schieten had Rik een zeer geschikte schietbaan gevonden welke wapens per stuk verhuurde en waar de baanhuur ook heel erg mee viel. Hier meteen maar goed begonnen met een Glock 17 (9mm), Springfield 1911 (.45 cal.), Heckler&Koch MP5 (9mm) en de  Fabrique National (de Herstal) SCAR (.308 cal.)

Wat een gevoel is het om te de trekker over te halen, de terugslag te voelen en een gat in het doel te zien. De eerste paar schoten stond ik helemaal strak van de adrenaline! Ongelofelijk!

Na wat oefenen met de wat lichtere wapens en een beetje tot ruste gekomen te zijn, over naar de SCAR. Wat een knal komt er uit de .308. Diep, hard… helemaal geweldig!! Schutters op andere banen waren een beetje jaloers en konden het niet laten even te spieken.

Daarna als afsluiter een shotgun, Remington 870 (12 gauge) en een Smith&Wesson M&P15 (.223 cal.)  (vergelijkbaar met een M4). De shotgun was pas echt imposant. Volgens ons, om ons een beetje te stangen heeft de gast achter de balie slugs (hele kogel) gegeven. De terugslag van een slug is erger dan van buckshot (veel kleine kogeltjes). Wat een klap. Ik heb in ieder geval een beurse schouder! De M&P15 schiet natuurlijk veel preciezer. Ook leuk, maar minder imposant in mijn ogen.

Na het schieten door naar Sedona. Home of the red rocks. Sedona is een heel leuk plaatsje in een prachtig gebied. Alle rotsen zijn rood. Prachtig om te zien.

IMG_0665

15e Dag – San Diego – Reis naar Phoenix

Dit keer ‘lekker’ lang in de auto. De reis van 6 uur van San Diego naar Phoenix.

De reis bracht ons dicht langs de Mexicaanse grens. We konden nog net een glimp van het hekwerk opvangen. Het was ook goed warm. De 104F (40C) heeft het kwik wel bereikt. We zijn een paar keer uit de auto gestapt om wat foto’s te maken en hadden het gevoel dat we levend gebakken werden. Gauw weer terug dus, de airco in. Die hield het gelukkig prima.

Onderweg ook nog wat cactussen opgezocht. Wat een joekels!