IMG_0895

21e Dag – St. George – Zion National Park

Gelukkig is het vannacht droog gebleven en zijn de wegen weer vrij. We kunnen naar Zion!

Zion is door de rivier die er door loopt weer heel anders. Het park moet zich echt schikken aan de rivier. Door het vele water is er heel veel groen. Dat geeft het park weer een totaal ander uiterlijk.

Deze keer zijn we echt goed bezig geweest en hebben we drie verschillende trails gelopen. De ‘Riverside Walk’, waar je een stuk langs de rivier loopt. De ‘Weeping rock’, ofwel huilende rots, een pad dat je leidt naar een rotspartij waar constant water vanaf druppelt alsof hij huilt. Als laatste de ‘Emerald Pools’, Drie poelen die op verschillende hoogte in de berg liggen met een paar kleinere watervallen. Officieel zijn de drie poelen aparte wandelingen, maar ze zijn perfect te combineren.

Prachtig om te zien wat de kracht van al dat water kan doen. Je merkt aan het hele park dat ze hun uiterste best doen om de strijdt te winnen, maar eigenlijk is het een verloren zaak. Het water bepaald, niet andersom.

Wat ook opvalt is al het leven dat het water brengt. Zoals ik al zei is het park heel groen. Op de meest onherbergzame plekken hebben planten zich toch weten te vestigen. Al dat groen brengt weer een rijkdom aan dieren met zich mee. We hebben een redelijk aantal eekhoorns en herten gezien (oké, de herten was vanuit de shuttlebus, maar toch…).

zion_flood

20e Dag – St. George – Zion (of toch niet), Ieder zijn ding

Vandaag is helaas letterlijk in het water gevallen. De hele nacht en dag heeft het geregend. Daardoor viel ons plan om ‘Zion National Park’ door te rijden en te lopen in duigen. De weg door Zion heen was afgesloten vanwege schade aan de weg door ‘Flash Floods’. In korte tijd komt er zo veel water naar beneden dat er veel zand en stenen over de wegen heen spoelt. Dat maakte een abrupt einde aan onze dag terwijl het nog vroeg in de middag was.

We moesten dus maar opzoek naar andere bezigheden. Gelukkig hadden Rik en ik bij de receptie een flyer gevonden van een schietbaan in de buurt. Prijzen vielen ook mee, helemaal goed. Manon en Rick vonden alweer schieten niet zo’n goed plan. Die twee hebben het na de keer in Phoenix wel gezien. Snap ik nou niks van!

Rick ging te voet vanaf het motel de binnenstad verkennen. Gek genoeg kon hij niet eens een biertje scoren. Er is een vreemde wet in Utah die zegt dat drank alleen met eten verkocht mag worden. Dat betekend geen kroegen. Daarnaast is drinken op straat verboden. Ook worden alle drankhandels door de staat gerund en zijn dus behoorlijk streng. Goede tip van onze kant, ga NOOIT in Utah wonen als je graag een drankje drinkt!

Manon hebben we op weg naar de schietbaan gedropt in een winkel centrum. Als ik het goed gehoord heb, heeft ze zich ruim een uur vermaakt in één winkel en niet eens wat gekocht. Ik geloof niet dat ik dat zou kunnen.

Het was dus voor elk wat wils. Leuk om te zien dat het zo kan en dat iedereen zijn eigen ding kan doen.

IMG_0821

19e Dag – Williams – Bryce Canyon

Omdat we de smaak te pakken hadden, op naar de het volgende enorme gat in de grond, Bryce Canyon.

Bryce Canyon is totaal anders. Het gesteente daar is vooral rood en crème kleurig. Ook zijn de bergen hier meer geteisterd door erosie en niet zo zeer door de rivier, waardoor je een landschap krijgt van rode en crèmekleurige heuvels met scherpe rode en crèmekleurige rotsen. Heel apart en heel erg mooi.

Om alles goed te bekijken weer een wandeltocht. Deze keer een stuk minder steil gelukkig. We hebben een stuk van de ‘Fairyland Loop Trail‘ gelopen, naar de ‘Tower Bridge, een bepaalde rots formatie. Daar aangekomen besloot Rick nog even door te gaan en heeft hij nog een stuk van de route gelopen. Wij vonden het wel welletjes en maakte rechtsomkeer.

Na terug komst zijn we in de auto in gestapt om weer een aantal van de ‘View Points’ te bezoeken. Terwijl Rick aan het lopen was, hebben wij er een aantal aangedaan. Na Rick opgepikt te hebben, nog een paar van de interessante punten meegepakt en daarna door naar Kanab, onze volgende rustplaats.

IMG_0717

17e Dag – Sedona – Grand Canyon

Zo, tijd voor natuur. Natuur op grote schaal wel te verstaan. Vandaag naar de ‘Grand Canyon’! Helaas moesten we ons leuke en gezellige motelletje achter laten. Één van de leukste motels tot nu toe vind ik.

Om de vele burgers er weer af te lopen was het tijd voor een beetje actie. We hebben dus een aardig wandeltocht(je) gepland. We hebben (een stukje) van de ‘Bright Angel Trail‘ gewandeld. Erg mooi, maar wel erg steil. Naar beneden lijkt het allemaal nog wel mee te vallen, totdat je weer naar boven moet. Ik en Manon hadden allebei wat moeite. We zijn ook maar tot het eerst huisje / omkeer punt gekomen. Ik vermoed dat de Ri(c)ks dat wel jammer vonden.

Des al niet te min prachtige wandeling. Zo enorm indrukwekkend! Die grote gekleurde rotsen om je heen. Een steil smal paadje voor je. Super leuk om een keer gedaan te hebben. De uitzichten waren echt fantastisch!

IMG_0692

16e Dag – Phoenix – Schieten, Reis naar Sedona

Vandaag was DE dag. Voor ons kerels dan. Hoewel Manon ook mee gedaan heeft, was ze er iets sneller klaar mee.
Ik heb het uiteraard over schieten! Je kan Amerika niet bezocht hebben zonder een wapen in je hand gehad te hebben (vind ik dan).

Voordat we naar de schietbaan reden hebben we eerst nog even een kleine brouwerij bezocht. Deze zat in de pizza tent waar we de dag er voor gegeten hebben. De super enthousiaste uitleg van de eigenaar was erg leuk. Het bier was ook nog eens erg goed te drinken. Weer een Growler (glazen kruik) mee dus!

Voor het schieten had Rik een zeer geschikte schietbaan gevonden welke wapens per stuk verhuurde en waar de baanhuur ook heel erg mee viel. Hier meteen maar goed begonnen met een Glock 17 (9mm), Springfield 1911 (.45 cal.), Heckler&Koch MP5 (9mm) en de  Fabrique National (de Herstal) SCAR (.308 cal.)

Wat een gevoel is het om te de trekker over te halen, de terugslag te voelen en een gat in het doel te zien. De eerste paar schoten stond ik helemaal strak van de adrenaline! Ongelofelijk!

Na wat oefenen met de wat lichtere wapens en een beetje tot ruste gekomen te zijn, over naar de SCAR. Wat een knal komt er uit de .308. Diep, hard… helemaal geweldig!! Schutters op andere banen waren een beetje jaloers en konden het niet laten even te spieken.

Daarna als afsluiter een shotgun, Remington 870 (12 gauge) en een Smith&Wesson M&P15 (.223 cal.)  (vergelijkbaar met een M4). De shotgun was pas echt imposant. Volgens ons, om ons een beetje te stangen heeft de gast achter de balie slugs (hele kogel) gegeven. De terugslag van een slug is erger dan van buckshot (veel kleine kogeltjes). Wat een klap. Ik heb in ieder geval een beurse schouder! De M&P15 schiet natuurlijk veel preciezer. Ook leuk, maar minder imposant in mijn ogen.

Na het schieten door naar Sedona. Home of the red rocks. Sedona is een heel leuk plaatsje in een prachtig gebied. Alle rotsen zijn rood. Prachtig om te zien.

IMG_0665

15e Dag – San Diego – Reis naar Phoenix

Dit keer ‘lekker’ lang in de auto. De reis van 6 uur van San Diego naar Phoenix.

De reis bracht ons dicht langs de Mexicaanse grens. We konden nog net een glimp van het hekwerk opvangen. Het was ook goed warm. De 104F (40C) heeft het kwik wel bereikt. We zijn een paar keer uit de auto gestapt om wat foto’s te maken en hadden het gevoel dat we levend gebakken werden. Gauw weer terug dus, de airco in. Die hield het gelukkig prima.

Onderweg ook nog wat cactussen opgezocht. Wat een joekels!

USS_Midway_(CV-41)_underway_1963

14e Dag – San Diego – USS Midway (CV-41)

Deze tweede en laatste dag in San Diego weer eens iets anders opgezocht. Vliegdek schip museum USS Midway. Manon deed het liever ‘rustig aan’ bij het motel en heeft zich bezig gehouden met lezen, zwemmen en de was.

USS Midway is een (stoom) schip uit 1945 (een week na het einde van de 2e wereld oorlog in gebruik genomen). Het vliegdek schip heeft tot 1992 dienst gedaan als onderdeel van de Amerikaanse marine. Haar laatste grote operatie was Dessert Storm!

Prachtig schip. Echt één grote machine. Heel erg interessant om te zien. Er liepen ook genoeg vrijwilligers rond om uitleg te geven. Veel van hen hebben hebben op soort gelijke schepen dienst gedaan, dus wisten erg veel te vertellen.

Het is te veel om op te noemen wat we allemaal gezien hebben. De foto’s vertellen meer.